Stekker eruit?
Waarom veel organisaties moeite hebben met het stopzetten van projecten.
Om de concurrentie een stap voor te blijven moet je als bedrijf blijven vernieuwen. Continue zoeken naar nieuwe ideeën om bestaande of nieuwe klantbehoeften te vervullen. Door te testen, te valideren en te leren. Menig directieteam heeft de noodzaak ingezien om hiervoor een proeftuin in te richten. Een veilige plek of construct waar ruimte is om te experimenteren en te falen. Waar concepten uitgroeien tot pilots. Tot ze uiteindelijk tóch aan een selectieproces worden onderworpen en het moment daar is; wat is de business case? Op welke termijn mogen we rendement verwachten op deze investering? Dan worden de – al dan niet beproefde – ideeën uitvoerig in de weegschaal gelegd. Ze worden vergeleken, bediscussieerd en doorberekend. Er wordt vergaderd tot men het eens is over het besluit om te investeren.
Het begint bij overzicht
De hamvraag die de vergadertafel vaak niet bereikt; welk initiatief zetten we stop als we dit initiatief starten? Want tenzij je de luxe hebt om een nieuw bedrijf op te richten, zul je altijd gebruik moeten maken van bestaande budgetten en teams. Overload voorkomen doe je door eerst projecten af te ronden of te stoppen alvorens nieuwe initiatieven te starten.
Vervolgens ga je focus aanbrengen
En daar zit precies de crux. Want wanneer is er binnen jouw organisatie voor het laatst een project stop gezet? En nee, de momenten van crisistijd tellen niet mee. Want keuzes maken onder grote externe druk, dat lukt vaak nog wel. Maar uit eigen beweging kritisch reflecteren op de voortgang en het succes van lopende projecten? Daar word veel te vaak aan voorbij gegaan. En als dan toch ter sprake komt of een project met tegenvallende resultaten nog moet worden voortgezet ligt het effect van ‘sunk cost’ op de loer. Als er al dusdanig veel is geïnvesteerd in een project worden tegenvallende resultaten gerechtvaardigd door subjectieve rechtvaardiging. Met als gevolg dat projecten blijven doorlopen, zelfs als de klantwaarde ontbreekt.
Tot slot richt je wendbaarheid in
Deze blinde vlek van tijdig initiatieven stopzetten los je op door goed Strategisch Portfolio Management in te richten. Met onze methodiek koppel je besluitvorming op nieuwe investeringen altijd aan het bestaande portfolio van lopende projecten. Zo verleg je de discussie van wel of niet investeren naar wel of niet prioriteren. Als je dan toch een nieuw initiatief wilt starten terwijl er nog geen projecten zijn afgerond leidt dit vanzelf tot de vraag; wat gaan we stoppen?
Stoppen geeft lucht. Er ontstaat ruimte. En als je ruimte kunt maken voor een proeftuin dan wil je ook ruimte maken om je strategie executie te versnellen.
Meer weten?
Wil je meer de diepte in over onze aanpak?
Download dan onze whitepaper.
Geschreven door onze founders, Linda Kester (scientifically true) en Sonja Schasfoort (proven in practice).
